امیر عشق همیشه امیر می‌آید قرار است در مقدم سیزده رجب از گیسوان باران خورده دریا تا صحن مه‌آلود نگاههای عاشق رنگین کمانی پل ببندد که واقعه‌‌ای زلال در کشاکش حادثه است. واقعه‌ای که دروغ نیست، واقعه‌ای که نور است، نور علی نور. سیزده رجب با کشف نجیب هستی اتفاق می‌افتد و زمینیان بر اهالی آسمان فخر می‌فروشند، تمامی ملائک پا به پای کبوتران چاهی به کعبه دخیل می‌بندند که فاطمه بنت اسد، حامل نور است، نور علی نور.  

مـــــــــــــــــــــــــــادر

جنت روی زمین و باغ رضوان مادر است
كفر میگویم اگر چه، دین و ایمان مادر است
آنكه پیدا شد محمداز وجودش در قریش
وآنكه شاهان پرورانیده به دامان مادر است
آنكه ایزد داد جنت زیر پای او قرار
وآنكه نامش هست والا نزد یزدان مادر است
آنكه لالایی برایم شب به بستر میسرود
روز و شب میكرد با من آنكه یكسان مادر است
ای بلا و آفت گردون مگر نشناختی
آن زنی را كه دعایم كرد از جان مادر است
آنكه توفان حوادث ساختش از من جدا
وآنكه ابر دیده ام را ساخت گریان مادر است
آنكه تیمار من اندر روز و شب بد سالهاست
روز و شب هستم برایش زار و نالان مادر است
آنكه جانم را برای لحظه ای از عمر او
صد اگر میداشتم، میدادم آسان مادر است
سر چه باشد خاك پایش را برابر میكنم
توتیا خاك مزارش بر دو چشمان مادر است
آنكه با چشم پر از اشك است باقی، “ شاكر” است
وآنكه چشمش بست با قلب پر ارمان مادر است